05 02 2013

ah..

Bugün günlerden arabesk.. Canım dediklerim mi desem, duman oldum mu, dargınım mı, ömrüm yalanmış mı.. daha bir çoğu.. hey youtube çal ordan İbrahim Tatlıses mod on.. Evlilik depresyonudur belki adı.. bilmiyorum her ne ise.. bakırköye yatasım var.. Araba sürmeyi bile sevmiyorum son zamanlarda.. Bakkala gidecek gücüm kalmamış..  Ailemin yanındaydım haftasonu..Bir günlük bir heyecandı bitti gitti.. Mutluluğumu tarif edemeyeceğim bir kaç saat.. o kadar.. zorundalıklar.. eş olma durumu.. bişe bişe.. Gözyaşlarım evin boş odalarını doldurmuşken.. Yorgunum yine bu akşam.. Eyvallah.. Devamı

20 01 2013

Nacizane..

Yaşamak da zorlanıyorum son zamanlarda.. Gözlerim kapanmak üzere artık.. Zira bitmiyor yaş denen.. Daha okyanuslarca akıtmam gerek belki temiz ruh olabilmek için.. Konuşmuyorum ar tık.. Biri sorarsa cevaplıyorumm o kadar.. İçimden gelmiyor.. Kimse samimi gelmiyor.. Belki ben de samimi değilimdir.. Kestiremiyorum.. Kestirdiğim bir şey varsa o da canımın çok yandığı.. İnsan mutlak yalnız! Bu çok açık.. Yorgunum, galiba yastayım.. Ertelenmiş bir travmanın içindeyim son günlerde.. Sindirdiğimi sanıyordum.. Herkesleşenleri gördükçe büyüyor tekrar işte..Kimseyle de yok bir derdim.. Sonuçta ağlamayan bebeğe meme vermiyorlar.. Kırgınlığımı da sevgimi de içimde yaşayan biri olarak ben.. Kimseden bir şey beklemem doğru olmaz.. Titriyor ellerim.. Lal oldu dilim.. Varmıyor daha anlatmaya.. Gözümden akan incilerle nacizane dua istiyorum.. Bu kadar.. Sevgilerle.. Devamı

20 01 2013

Ölsem diyorum bazı..

Tek ve öz.. Ölümü özlüyorum şu sıralar..o kadar.. Devamı

12 01 2013

.İçimizde ki Konuşmalar.

  İçimiz kan ağlıyor azizim.. Her geçen gün daha da hüsran bir hal içindeyiz.. Kan revan içindeyiz azizim.. titriyor ellerimiz, tutmuyor dizlerimiz.. iki kelimeyi bir araya getiremiyoruz artık.. her şey kesik kesik.. anılar kopuk.. Yorgunuz biz, bitkin, bıkkın..  Koskocaman bir boşluk içindeyiz.. Boşluk ki devasa.. yine de sıkışmış kalmışız bir kenarında.. Biri gelse diyoruz, tutsa elimizi kurtarsa bizi burdan.. Ağlıyoruz, çığlıklar sessiz, haykırsak da duyulmuyor sesimiz.. Oysa dünyalık her attığım adım da yeni bir şey öğreniyorum ben.. Hayal kırıklıkları boyumu aşmış olsa da.. Çeşit çeşit insanlara boyun eğmek zorunda kalsam da bazı..(Edep meselesi) Çırpınmaya lüzum yok, öğrendim.. Her şey olacağına varıyor.. Su gibi akıyor günler.. aktıkça da herkes bir şekilde nefes almaya devam ediyor.. bırak kendini üzmeyi azizim.. bak ne diyor Rabbim ; “Dedi: “Allah bütün günahları bağışlayandır.” (Zümer: 53) Dedim: “Yine bağışlar mısın?” Dedi: “Allah'tan başka günahları bağışlayacak olan yoktur.” (Âli İmran: 135) Dedim: “Rabbim benim Senden başka kimim var?” Dedi: “Allah kuluna kâfi değil mi?” (zümer36)” Allah kuluna kafi değil mi? Tokat gibi.. Lakin insanız işte.. zayıfız.. aciziz..zavallıyız.. Ve böyle yaşamaya devam edersek; hep elde var sıfır! Deyip boyun bükeceğiz.. Ah azizim.. Ne yalan söyleyeyim içim sızlıyor.. Zira boşa.. Bunu bilmek daha zor.. İnsan tercihlerini kendi yapıyor.. Ailesini kendi seçemiyor bir tek.. Hoş seçebilseydim eğer onca acıya rağmen yine kendi annemi babamı seçerdim.. Rabbime hamdolsun.. Şu konudan konuya atlamalarım yok mu J deli eder insanı ama anla azizim ne kadar da dolup taşmışım J Bugün bir haber aldım.. Üzüldüm hayli.. insan ... Devamı

10 01 2013

Noktasız,virgülsüz bi hışımla çıkar öyle..

Uzun zamandır yazmıyorum. Ama galiba artık ihtiyaç duyuyorum.. Güzeldir yazmak derdi eski bir arkadaş. Sağ olsun bazen doğruları da söylediği oluyormuş..  İnsan acıyla büyüyor, yalan değil.. çocukluğumun koynunda bindi yükler omzuma.. zordu.. çok zor.. Bir gün annem gözlerimin önünde ölecek sanıyordum.. bazen de kendini kaybedip acaba beni öldürebilir mi diye düşünürdüm.. zordu azizim.. çok zordu.. benim anam.. garip anam.. şimdi ben onun kadar güçlü değilim.. tabii güçlü olmak için manevi değerleri olmalı insanın.. dünyayı alırsan omuzlarına zayıflatırsın kendini bu çok açık.. “Allah” de, kurtul derdi annem hep.. ne de doğru değil mi ? ama biz doğruları yapmayı sevmeyiz, doğrularla yüzleşmekten kaçarız hep.. böyleyiz biz.. 27 yıldır yaşıyorum.. çok yaşlandım aslında.. daha neler görürüm dedikçe batırıyor iğnelerini hayat denen.. alıştım, bana dokunmaz dedikçe ölüyorum sanki.. çok dolu beynim.. tek bir şey yok.. milyonlarca tilki dolanıyor.. kemiriyor içimi.. yeter diye bağırdıkça kocamın kollarında açıyorum gözlerimi bir dolu yaşla.. bitmiyor, gitmiyor, dert denen tükenmiyor işte.. Varsın tükenmesin. Nefes alıyoruz umutlarımız var hala hamdolsun.. mesele o değil.. mesele; kime nasıl davranacağımı bilmiyor olmam artık.. hiç kimseye güvenmiyor olmak.. şunu çok net biliyorum ki insanlar sıkıntıya gelemiyor.. yeni zaman modası bu olsa gerek.. kaçıyor herkes.. ulan biz hiç kaçamadık!diye bağırasım geliyor bazen.. sevdim hepinizi, ne yaptımsa içimden gelerek, yüreğimden yaptım.. baktım yine gidiyor bu insanlar.. işlerine gelmedi mi.. yok oluyorlar birden bire.. hayır demeyi de bilmiyorum zaten ben.. becerip hayır dediklerimse yanım... Devamı